The ‘60s paper fashion originated as an advertising ploy, that met with great success. Paper dresses provided a convenient backdrop for surprising and colourful logos. Films, disposable kitchenware or food and drink – such as the Butterfinger and Baby Ruth candies, Seagram’s whisky and the well-known Campbell’s Soup – are amongst the products that used paper fashion as an advertising tool. The wearer was transformed into a ‘walking billboard’ of consumerism and this potential was playfully exploited by companies, who often employed Pop Art’s bold and iconographic images.
In 1967, Time magazine produced a dress, with the Time logo in graphic Op Art style. The dress was packed in a box with an accompanying card that read, “For Your ValenTIME… For every week in homes like yours across the country, some six million women slip into a little black-and-white print that just fits their taste and interests: TIME, The Weekly News Magazine.”
In the same year, the ‘Souper Dress’ by Campbell’s Soup was launched. The ‘Souper Dress’ traded on Warhol’s use of commercial multiples, in this case the Campbell soup tin, in a humorous take on Pop Art.
Andy Warhol’s silk screen portraits again provided the inspiration for the Universal Studios ‘The Big Ones for ‘68’ dress with printed titles of the movies launched in 1968 and portraits of their stars, such as Elisabeth Taylor, Marlon Brando, Richard Burton, Paul Newman, Julie Andrews, Doris Day, Vanessa Redgrave, Henry Fonda, etc.

_______________________

Η χάρτινη μόδα της δεκαετίας του ’60 προέκυψε ως διαφημιστικό τέχνασμα, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Τα χάρτινα φορέματα παρείχαν ένα κατάλληλο υπόβαθρο για εντυπωσιακά και πολύχρωμα λογότυπα. Ταινίες, αναλώσιμα είδη κουζίνας ή τρόφιμα και ποτά — όπως οι καραμέλες Butterfinger και Baby Ruth, το ουίσκι Seagram’s και η γνωστή σούπα Campbell’s — συγκαταλέγονται μεταξύ των προϊόντων που αξιοποίησαν τη χάρτινη μόδα ως διαφημιστικό εργαλείο. Ο φορέας μετατρεπόταν έτσι σε ένα «κινούμενο διαφημιστικό μέσο» του καταναλωτισμού, και η δυνατότητα αυτή αξιοποιήθηκε δημιουργικά από τις εταιρείες, οι οποίες συχνά υιοθετούσαν τις τολμηρές και εμβληματικές εικόνες της Pop Art.

Το 1967, το περιοδικό Time δημιούργησε ένα φόρεμα με το λογότυπο Time σε γραφικό ύφος Op Art. Το φόρεμα συσκευάστηκε σε κουτί μαζί με μια κάρτα που ανέφερε: «Για το δικό σας ValenTIME… Κάθε εβδομάδα, σε σπίτια όπως το δικό σας σε ολόκληρη τη χώρα, περίπου έξι εκατομμύρια γυναίκες φορούν ένα μικρό ασπρόμαυρο έντυπο που ταιριάζει απόλυτα στο γούστο και τα ενδιαφέροντά τους: TIME, το εβδομαδιαίο περιοδικό ειδήσεων».

Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το «Souper Dress» της Campbell’s Soup. Το φόρεμα αυτό αξιοποιούσε τη λογική των εμπορικών επαναλήψεων, όπως αυτή που χρησιμοποίησε ο Andy Warhol με τις διάσημες κονσέρβες σούπας, σε μια χιουμοριστική προσέγγιση της Pop Art.

Οι μεταξοτυπίες του Andy Warhol αποτέλεσαν επίσης έμπνευση για το φόρεμα της Universal Studios «The Big Ones for ’68», το οποίο έφερε τυπωμένους τους τίτλους ταινιών που κυκλοφόρησαν το 1968 και πορτρέτα των πρωταγωνιστών τους, όπως η Elisabeth Taylor, ο Marlon Brando, ο Richard Burton, ο Paul Newman, η Julie Andrews, η Doris Day, η Vanessa Redgrave, ο Henry Fonda κ.ά.