Paper was first produced about 2,000 years ago in China. In the centuries that followed, it was further perfected in Japan. The shifu garments owe their existence to the lack of raw materials for textile clothing in 16^th century Japan. In order to create clothing, poor farmers cut sheets of paper from old accounting books (Kingin Deiri Cho) into strips and twisted them into yarn. With this paper yarn they wove or knitted their garments. Soon, however, the wealthier classes took up this special cloth and shifu became a cult material in Japan. Traces of the ink texts are still visible on the rare surviving examples.
The Samurai used the shifu technique in order to make ceremonial clothing. The Japanese warriors wrote prayers on the pieces of paper before these became strips.

The Paper Kimono is possibly a ‘full size’ Hinagata or practice kimono, made of recycled pages from ledger books. Japan, 20th century. It was probably used as an under kimono for winter to keep warm.

Japanese washi paper patterns are for doll’s kimono and hakama, a traditional Japanese garment worn over a kimono, Meiji-Taisho period, early 20th century

Tabi paper patterns coated in ‘kakishibu’ persimmon tannin and thin paper patterns of ‘tabi’ (Japanese socks) used by a tabi artisan in early 20th century, Japan. Some paper re-used for the mold are from Edo period (1603-1868).

_______________________________

Το χαρτί πρωτοπαράχθηκε πριν από περίπου 2.000 χρόνια στην Κίνα. Στους αιώνες που ακολούθησαν, τελειοποιήθηκε περαιτέρω στην Ιαπωνία. Τα ενδύματα shifu οφείλουν την ύπαρξή τους στην έλλειψη πρώτων υλών για την παραγωγή υφασμάτων στην Ιαπωνία του 16ου αιώνα. Προκειμένου να δημιουργήσουν ρούχα, φτωχοί αγρότες έκοβαν φύλλα χαρτιού από παλιά λογιστικά βιβλία (Kingin Deiri Cho) σε λωρίδες και τα έστριβαν για να δημιουργήσουν νήμα. Με αυτό το νήμα από χαρτί ύφαιναν ή έπλεκαν τα ενδύματά τους. Σύντομα, όμως, το ιδιαίτερο αυτό ύφασμα υιοθετήθηκε από τις ανώτερες τάξεις και το shifu έγινε ένα ιδιαίτερα εκτιμημένο υλικό στην Ιαπωνία. Ίχνη από μελανωμένα κείμενα παραμένουν ακόμη ορατά σε σπάνια σωζόμενα δείγματα.
Οι σαμουράι χρησιμοποιούσαν την τεχνική shifu για την κατασκευή τελετουργικών ενδυμάτων. Οι Ιάπωνες πολεμιστές έγραφαν προσευχές πάνω στα κομμάτια χαρτιού πριν αυτά κοπούν σε λωρίδες.

Το χάρτινο κιμονό είναι πιθανότατα ένα πλήρους μεγέθους Hinagata ή δοκιμαστικό κιμονό, κατασκευασμένο από επαναχρησιμοποιημένες σελίδες λογιστικών βιβλίων, Ιαπωνία, 20ός αιώνας. Πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως εσωτερικό χειμερινό κιμονό για ζεστασιά.

Τα Ιαπωνικά πατρόν από χαρτί washi είναι παιδικά κιμονό και τα hakama είναι παραδοσιακό ιαπωνικό ένδυμα που φοριέται πάνω από το κιμονό, περίοδος Meiji–Taishō, αρχές 20ού αιώνα.

Τα tabi είναι πατρόν για παπούτσια, επικαλυμμένα με τανίνη λωτού («kakishibu»), καθώς και λεπτά πατρόν για tabi είναι για παραδοσιακές ιαπωνικές κάλτσες. Χρησιμοποιούνταν από τεχνίτη tabi στις αρχές του 20ού αιώνα στην Ιαπωνία. Ορισμένα από τα χαρτιά που επαναχρησιμοποιήθηκαν για τα καλούπια προέρχονται από την περίοδο Edo period.